A "Beautiful Thing" on the Internet: Building Gay Community in Cyberspace
[C] 1998: Dr. Gary Drum, Dept. of Communications & Theatre, Lambuth University
 joehardy@hardyboy.com
All rights reserved
(Nederlandse vertaling door Andre Tromp, Nederlandse Beautiful Thing Fanclub met toestemming van Dr. Gary Drum.[C] 1998)
Alle rechten voorbehouden aan de oorspronkelijke auteur.

Twee tieners, Jamie en Ste, wonend in een arbeidersklasse flatwijk in Londen, ontdekken min of meer bij toeval hun liefde voor elkaar, terwijl ze ook hun sexuele oriëntatie zowel voor zichzelf als voor anderen leren durven toegeven. In een geisoleerde leefgemeenschap in de staat New York besluit een student dat hij zich niet langer schaamt homosexueel te zijn. Ergens in Duitsland verzamelt een tiener al zijn moed en vertelt een goede vriend dat hij homosexueel is, net zoals enkele middelbare scholieren in Engeland.

De jonge mannen in New York, Duitsland en Engeland zijn echt. Jamie en Ste zijn karakters uit een film. Maar toch zijn het de laatste twee die zo'n enorme invloed hebben op de mensen die hierboven zijn beschreven. Iedereen in die laatsgenoemde groep - en letterlijk honderden anderen verspreid over de gehele wereld - reageerden daarmee op een film getiteld Beautiful Thing, het verhaal van Jamie en Ste. En alle mensen van deze reagerende groep hebben elkaar op Internet gevonden. Ze delen hun gedachten via een gastenboek op de officiële film-site op het World Wide Web, Ze hebben een electronische mail discussie lijst gecreëerd om nog meer van hun leven te kunnen delen. Ze gaan zelfs real-time gesprekken aan op een toegewijd Internet Relay Chat kanaal. Sommigen plannen zelfs trans-atlantische reizen naar waar de film is opgenomen: Thamesmead, vlakbij Londen. Anderen beginnen een tweede electroniscche-mail discussie lijst met als doel vervolgen op de film te publiceren, alsmede alternatieve verhaal lijnen. Velen komen 'uit de kast' - geven hun homosexuele oriëntatie prijs - tegenover goede vrienden, collega's, en familieleden.. Anderen, die al 'uit de kast' zijn, spreken van sterkere relaties, versterkte eigenwaarde, en dit alles alleen maar als gevolg van het zien van deze ene film.

Beautiful Thing begon als een toneelstuk geschreven door Jonathan Harvey, en opende op 28 Juli 1993 in het Busch Theatre in Londen. Het stuk werd nieuw leven ingeblazen in September 1994 in het Duke of York Theatre in het Londense West End. (Harvey, 1994, p. 1) Kort daarna schreef Harvey een film-bewerking, en de film ging in premiere op 14 Juni 1996. Hettie MacDonald, regisseur van de toneel-uitvoeringen, regisseerde ook de film, voor Channel Four Television. Beautiful Thing werd in de Verenigde Staten uitgebracht in Oktober 1996.

Het Internet leven van Beautiful Thing begon op 1 September 1996, toen twee britse fans een 'tribute site' op het World Wide Web plaatsten. In amper twaalf maanden telde de site al 60.000 bezoekers. in het begin van 1997 werd een electronische mail lijst (e-mail lijst), een soort van Internet prikbord opgezet, die vrij snel over de 100 abonnees had. Een USENET nieuwsgroep, die beschikbaar zou zijn voor iedereen met een Internet verbinding, was al snel de volgende stap, waarna een Internet Relay Chat kanaal volgde welke real-time discussies over de film mogelijk maakte. In Juni 1997 waren er al meerdere 'tribute-sites' op het World Wide Web, waaronder eentje opgezet door een Nederlander om een fanclub voor de film te promoten. De fanclub heeft inmiddels zijn eigen e-mail discussielijst. In het voorjaar van 1998 waren er meer dan 12 tribute-sites te vinden, en werd er een tweede e-mail discussielijst opgezet enkel voor het uitwisselen van vervolgen geschreven door fans. De verhalen die op deze lijst worden gepubliceerd worden nu verzameld op een aparte website, en ook een WWW archief van e-mail verschenen in de eerste discussielijst is in de maak.

Tribute sites, (Tribute = eerbetoon) en aanverwante Internet aktiviteiten gewijd aan een bepaalde film zijn niet ongebruikelijk, maar meestal verdwijnen ze een paar maanden na het uitbrengen van de film weer langzamaan...

Bijna 2 jaar na het uitbrengen in Engeland, groeit de Internet aanwezigheid van Beautiful-Thing echter nog steeds. Om dit fenomeen beter te kunnen begrijpen geven we eerst in het kort de inhoud van de film weer, waarna we een aantal reacties erop zullen vermelden, die komen uit de nieuwsgroep, de discussielijsten en het gastenboeken van diverse World Wide Web sites, reacties die lijken te verklaren waarom de film so raakt aan dat wat werkelijkheid is in de homo-wereld versus dat wat ideaal is onder homosexuele jongeren en jonge volwassenen.

Zich afspelend in het huidige Thamesmead, een erg britse hoogbouw wijk, richt Beautiful Thing zich op de jonge bewoners van de drie naast elkaar gelegen flatwoningen, die ieder leven in een een-ouder gezin. Jamie, 16, is een verlegen, romantische jongen, heeft een hekel aan sport op school, wordt gepest door de 'gewone' jongens, houdt van roddelbladen, vooral waar het gaat om beroemdheden, en houdt van het kijken naar romantische films op tv. Zijn moeder, Sandra, runt een pub, en droomt er van haar eigen pub te bezitten. Ste, 17, is het britse equivalent van de 'All-American boy', athletisch, geliefd bij zijn vrienden en anderen. Zijn aan drank verslaafde vader en zijn designer drugs-dealende broer hebben een hekel aan hem en mishandelen hem nogal eens. Leah, afro-brits, is van school gestuurd, en brengt de dagen door ontsnappend aan de werkelijkheid d.m.v. drug-gebruik en haar obsessie voor de overleden amerikaanse pop-zangeres Mama Cass.

Nadat Ste voor de zoveelste keer is mishandeld vertelt hij Sandra dat hij nooit meer terug will. Ze biedt hem onderdak voor een tijdje, hoewel ze hem waarschuwt voor het feit dat hij 'top'n'tail' met Jamie moet slapen, omdat er geen logeerkamer is, en hij dus bij Jamie in het eenpersoons bed moet slapen. De eerste nacht die op deze manier wordt doorgebracht is plezierig, maar het zal nog tot een volgende mishandeling duren voordat Jamie en Ste's gevoelens zich uiten in lichamelijke intimiteit.

Van zijn stuk gebracht door het feit dat hij wakker werd met zijn armen rond Jamie, ontloopt Ste hem, en maakt hem zelfs voor een flikker uit als Jamie hem op een tienerfeest tegenkomt. Vrij snel heeft hij daar spijt van en als goedmakertje brengt hij bij zijn eerstvolgende bezoek aan Jamie een wollen petje voor hem mee. Nu alles weer goed is gaan Jamie en Ste op kruistocht naar een gay-pub, zich niet bewust van het feit dat Sandra, Jamie's moeder, die in Jamie's slaapkamer en kopie heeft gevonden van de Gay Times hen heeft gevolgd. Als Sandra Jamie hiermee confronteert, nadat hij weer is thuisgekomen, geeft Jamie, volledig in tranen, toe dat hij homosexueel is, daarmee ook toegevend dat (a) Ste homosexueel is, en (b) dat ze elkaar liefhebben. Duidelijk verontrust, maar onwillend haar zoon te laten vallen, wordt Sandra een soor surrogaat moeder voor Ste omdat ze weet dat zijn direkte familie hem niet alleen zou afwijzen, maar dat ze dat zelfs met geweld zouden doen. Het verhaal eindigt met Jamie en Ste, als in een echt sprookje, dansend op Thamesmead Plaza, begeleid door Leah's plaat van Mama Cass' "Dream a Little Dream of me"

Er zijn een paar neven-verhaallijnen die betrekking hebben op Sandra's relatie met haar neo-hippe vriendje, Leah's pogingen zich met drugs en Mama Cass muzie door het leven te slaan, en, natuurlijk, Jamie en Sandra's hobbelige relatie. Maar de meeste aandacht gaat uit naar de ontwikkelende herkenning in Jamie en Ste van hun sexualiteit en wat ze voor elkaar voelen.

Terwijl de bovenstaande samenvatting voor een frisse film met bescheiden pretenties toerijkend lijkt, hoe verklaar je de voortdurende aantrekking van jonge homosexuele mannen tot iets wat zeker een romantische film is. Terwijl de bioscoopgeschiedenis is doorspekt met negatieve, zelfs brute voorstellingen van homosexuele karakters (the Children's Hour, The Sergeand, en zelfs The Boys in the Band), geven recentere films (Jeffrey, The Birdcage, In and Out) een veel positievere kijk op homosexuelen. Waarom dan de aantrekking tot juist deze film? Het antwoord lijkt te liggen in het feit dat Beautiful Thing jonge homosexuele relaties op zowel een realistische als een ideale manier weergeeft, die kennelijk resoneert met jonge homosexuele mannen.

Om deze resonanties te begrijpen zal dit document putten uit drie Internet bronnen: (1) het gastenboek van David Moody's originele 'tribute website', (Moody, "Beautiful Thing"), (2) inzendingen naar de Beautiful Thing e-mail discussiegroep, en (3) persoonlijke e-mail gericht aan de auteur van dit document. Reacties zullen handelen over de volgende vier thema's: (1) de eesrste indruk die iedere schrijver van het ontdekken en voor de eerste keer zien van de film had, (2) hoeveel kijkers zien de film als een realistische en eerlijke weerspiegeling van het homsexuele leven en homosexuele liefde, (3) hoe sommigen de film zagen als een uitdrukking van een homosexueel ideaal waar het gaat om relaties en het leven, en (4) de uiteindelijke weerslag die de film had op vele kijkers, zoals 'coming out', het omgaan met relaties, en het groeien van de eigenwaarde.

De eerste indruk

De twee meest voorkomende reacties op een eerste keer kijken van Beautiful Thing waren: (1) nog een keer kijken, en (2) on-line op het Internet gaan, en meer informatie over de film zoeken. Een journalist uit Atlanta claimt de film twaalf keer gezien te hebben in drie weken. (Beautiful Thing e-mail lijst 26 mrt 1998). Iemand anders "zag hem, zag hem nog een keer, daarna ging ik op Internet zoeken. Het was de eerste keer dat ik me aansloot bij een e-mail discussielijst" (Lijst 14 okt 1997). Een fan ontdekte de film pas toen hij op de britse televisie werd uitgezonden in December 1997. "Ik keek de film iedere keer maar weer overnieuw, het moet nu al zo'n 40 keer zijn, en nog verveelt hij me niet... Het voedde mijn wens meer te willen weten [en] omdat ik er niet met mijn vrienden over kon spreken, wendde ik mij tot het Internet" ("Waarom ik BT goed vind"). Verscheidene mensen leken het obsessieve gedrag van 1 kijker te delen.

Heeft de film mij beinvloed? EN OF het me beinvloed heeft! Ik zag hem gisteravond en kon niet in slaap komen. Ik werd om 3 uur wakker, en kon die laatste scenen niet uit mijn hoofd krijgen. Ik bleef er maar aan denken. Ik kon ook niet meer in slaap komen. Kan nu ook niet slapen. Ik heb de hele dag besteed aan het websurfen, het downloaden van plaatjes, stukjes film, alles wat ik kan krijgen van die verdraaide film. Ik kan het nog steeds niet uit mijn hoofd krijgen.(E-mail Archief Pagina 4: 6 Apr. 1997).
Realisme

Voor velen was het verhaal van twee puberjongens die zichzelf ontdekten een van de belangrijkste redenen voor het herhaald bekijken van de film, alsmede de indruk die de film achterliet. Zowel de jongens als het verhaal kwamen erg realistisch over. Een discussielijst-deelnemer sprak over hoe de film hem herinnerde aan zijn eigen ervaringen, zijn angst voor zichzelf, de angst dat anderen het zouden weten, en wat er zou gebeuren als iemand er achter zou komen. Deze zelf-ontdekking is wat het meest aantrekt in de film, en het feit dat de twee jongens zo gewoon zijn maakt het zo echt - on-hollywoods. (Lijst 14 oct 1997) Sommige kijkers meldden hetero vrienden meegenomen te hebben om de film te zien "en het veranderde ook hun houding" (E-mail archief Pag. 5: 16 apr 1997). "Jamie heeft alle stereotiepe interesses, maar niet de manieren die daarbij horen," schreef een fan, die daarmee ook diverse ander opmerkingen over Jamie en Ste weergaf, betreffende het feit dat het 'normale' jongens waren, en geen echte homo-stereotiepen.

Sommigen namen het zelfs op tegen de recencies. Roger Ebert's recensie, voor het overgrote deel positief, stelde de geloofwaardigheid van een aantal van de jongens' coming-out ervaringen aan de kaak, en andere positieve recencenten deden hetzelfde.

Ik denk dat het erg gemakkelijk is om in de val te trappen en te denken dat het fantasie is. It is niet echt OMDAT ZIJ (de recensenten) HET NIET HEBBEN MEEGEMAAKT!! De Hello! scene, zittend op het bed; het omkleden zonder een woord te wisselen; de Peppermint Footlotion scene; de scene bij de vijver; het plezier in Abbey Wood. Wij zien het niet als fantasie OMDAT WE HET WEL HEBBEN MEEGEMAAKT!!!!! (E-mail arhief pag.5: 26 apr 1997).
Een Belgische fan schreef: "het verhaal is absoluut geen fictie. Omdat de film zo herkenbaar was... Het was net alsof ik in een spiegel keek. En ik kan het weten, ik heb het meegmaakt, ik ben homosexueel". (Gastenboek 14 jan 1997). Iemand anders verklaarde dat de film "het echte gevoel van wat het is om jong, homosexueel en onhoudbaar veliefd te zijn" weergaf. Gastenboek 22 jan 1997). Het leven van een bepaalde Britse fan liep rechtstreeks parallell aan de film: "Ik bekende dat ik homosexueel was nadat mijn moeder in mijn slaapkamer een kopie had gevonden van de Gay Times" net zoals Jamie's moeder. (Gastenboek 21 jan 1997).

Voldoen aan het "Ideaal"

De mensen die hun bijdrage leverden aan de diverse lijsten en discussies waren overwegend mannelijk en, niet ongewoon voor mannen, menigeen gaf toe niet veel te zien in "zoetsappige" romantische verhalen. Toch was er een 39 jarige fan, al tien jaren in een vaste relatie, die opmerkte dat "we maar weinig fictie hebben waaraan we onze romantische verlangens aan kunnen ophangen" Lijst 27 mrt 1998). Hij merkte op dat de film een "liefdesideaal" biedt aan alle homosexuele mannen die hunkeren naar een beetje romantiek.

Een schrijver in het originele gastenboek noemde Beautiful Thing een "film over homosexuelen die hen nou eens niet weergeeft als slachtoffers" (21 Jan 1997). Dit geldt zowel voor de "realiteit" als het "ideaal" dat homosexuelen vaak inderdaad "slachtoffers" zijn, maar in de ideale wereld dat niet zouden zijn. "We hebben echt een positief beeld van onszelf nodig" verklaarde een kijker, daarmee zowel de wens voor het ideaal uitsprekend, als uitdrukking gevend aan het een van de doelen van de film: de bevestiging van het homosexuele eigenwaarde. E-mail archief pag. 4: 6 april 1997).

Identiteit en handelen

De meest geziene reacties in het gastenboek en de E-mail lijsten handelen over de indruk die de film de kijkers gaf over het gevoel van eigenwaarde en eigen-identiteit. In veel gevallen mondde dat uit in een bekentenis tegenover anderen dat de schrijver homosexueel was. In verreweg de minste gevallen leidde het tot een groot gevoel van tevredenheid met iemand's persoonlijke identiteit. Een student in de staat New York ontdekte de film in een video-winkel en hij vond in eerste instantie de "Engelse" dialoog moeilijk te begrijpen.

Maar.... Ik gunde het een kans en ik ben zo blij dat ik dat gedaan heb. Dit was de dag dat ik met niet meer beschaamd hoefde te voelen over mijn homosexualiteit... Sinds Beautiful Thing heb ik geleerd dat relaties voor homosexuele mensen net zo intiem, speciaal, romantisch en normaal zijn. Op een of andere manier heeft de film het stigma van het "ziekelijke" vervangen door hoop. (Lijt 27 Mrt 1998).
Aderen spraken ook over "normaal" en over het overwinnen van langdurige pogingen hun identiteit te willen veranderen.
Gedurende mijn hele studententijd haate ik het om homosexueel te zijn. Ik bad dat ik op een of andere manier zou veranderen, iets wat ik uiteraard nooit zal doen. Diep van binnen wist ik wel dat het niet zou veranderen. Ik wist dat ik niet homosexueel kon zijn, maar ook dat ik niet "normaal" kon zijn. Daarom had ik besloten niets om een ander te geven, en mezel in een ondoordringbare vesting op te sluiten. Het was pas toen ik Beautiful Thing zag dat ik mezelf realiseerde dat ik mezelf aleen maar pijnigde. Voor het eerst beschouwde ik mezelf als normaal - het is nou eenmaal zo dat "normaal" voor mij betekent dat ik homosexueel ben.(Lijst 27 Mrt. 1998).
Een ander thema, zoals een schrijver meldde, was persoonlijke vrijheid. "Eindelijk gaf Beautiful Thing me het gevoel een gezond mens te zijn, volledig zelfbewust, en midden in het leven staand. Alles had weer perspectief. Dat er vrijheid is te vinden in eerlijkheid...." (E-mail Archief Pag 2: 1 April 1997). "Het heeft me geholpen me te realiseren dat ik niet een tweede rangs burger ben, maar dat ik het verdien om tevreden en gelukkig te zijn" (Waarom ik BT goed vind).

Sommigen gingen zelfs nog verder. "Ik was vol van enthousiasme, wilde lachen en huilen tegelijk. Het was de eerste homo-film die ik zag, en ik vond het werkelijk goed. Ik hield van Jamie, en ik hield van Ste. Ik ben blij homosexueel te zijn. (E-mail Archief Pag 8: 6 Mei 1997). Een andere lijst-schrjver antwoorde op die mededeling door te verklaren: "Ik wilde iets veranderen in mijn leven. Ik wilde me niet meer verbergen, wilde iemand om lief te hebben, en wilde ook iemand om mij lief te hebben. Ik wilde aan mijn isolement ontsnappen" (6 May 1997).

Toch werden deze wat sterkere uitlatingen getemperd door anderen, vol frustratie en bedroefdheid, omdat er velen waren die het niet voor elkaar konden krijgen toe te geven aan anderen homosexueel te zijn. Iemand bekende dat hij zelfs nog niet ver genoeg was om de film in een lokale bioscoop te zien. Daarom wachtte hij maar op de video. Anderen voelden zich aangemoedigd voorzichtige stappen te nemen om 'uit de kast te komen'. "Mijn hele leven bestond uit de angst homosexueel te zijn. Nadat ik Beautiful Thing had gezien was ik dapper genoeg een homo-blad door te bladeren [in een lokale winkel]" aldus een vroege inzending van het Gastenboek (Okt. 1996). De maker van de originele tribute-site sprak er over hoe hij en zijn partner reageerden nadat ze de film hadden gezien. Ze zaten op een bankje voor de bioscoop en de ene rustte met zijn hoofd op de borst van de ander onder de ogen van iedereen die de bioscoop verliet. En dit terwijl geen van de twee jongen mannen voor de film bereid was toe te geven homosexueel te zijn! (Oct. 1996).

Terwijl sommigen hun hetero vrienden naar de film wilden meenemen, wilden anderen het zo snel mogelijk aan andere homosexuelen vertellen. Met name jongere mensen. Een Nederlandse fan schreef: "Ik wilde zoveel mogelijk bekendheid aan de film geven" en binnen een paar dagen had hij een web-site opgezet en met een paar vrienden de Nederlandse Beautiful Thing Fanclub opgericht. Hij kreeg zelfs de rechten van de Nederlandse distributeur om foto's op de site te plaatsen.(Lijst 15 Okt. 1997).

Een Internet gemeenschap

Internet werd het belangrijkste medium om deze fans bij elkaar te brengen. Sommigen hadden nog nooit aan iemand toegegeven, soms zelfs niet eens aan zichzelf, homosexueel te zijn. Anderen schreven al wel enige tijd 'uit de kast' te zijn, soms zelfs al wel in een langdurige relatie te zitten. Sommigen waren tieners, anderen over de 50. Binnen een paar maanden bestond de "gemeenschap" uit mensen van alle continenten. De schrijver dezes maakte een aantal Internet Relay Chat sessies mee, waaraan mensen deelnamen uit meer dan een dozijn landen, die allen op een bepaald moment hun ervaringen deelden over wat de film voor het betekende.

De initiele Internet web sites en discussielijsten leidden tot datgene waar meerdere soortgelijke fan-sites al zijn geeindigd: in persoonlijke off-line ontmoetingen. De eerste van deze ontmoetingen was een "pelgrimstocht" naar Thamesmead, om de eerste verjaardag van de film te vieren. Meer dan een dozijn fans uit een half dozijn landen bracht een bezoek aan de filmlocaties, inclusief de Gloucester pub. Hun verhalen en foto's werden op het web gepubliceerd zodat iedereen mee kon genieten. Geen detail was te klein, of het nou ging om het springen over een bankje waar Jamie in het begin van de film overheen springt, of een reisje door Abbey Woods, waar Jamie en Ste huun eerste publieke (en passionele) kus beleefden. alles werd gedocumenteerd in woord en beeld, en gedeeld met de on-line gemeenschap.

Het is nu bijna 2 jaar geleden sinds de eerste release van Beautiful Thing en bijna een jaar sinds de release van de amerikaanse video. In de huidige wereld van wegwerp-media is een 2-jaar oude film een film van gisteren, iets om te huren als de videotheek zonder nieuwe films zit.

Desondanks groeit en bloeit de Beautiful Thing gemeenschap nog steeds. Een tweede verjaardagsfeest is geplend voor Juni in Thamesmead, en meer dan 2 dozijn fans uit verschillende landen, verschillende continenten zelfs, hebben zich al aangemeld om dit feit te vieren. Sedert begin 1998 zij er tenminste 3 nieuwe websites bijgekomen, en is er een aparte email-discussielijst gemaakt, BT-Stories, volledig gewijd aan vervolgen en alternatieve verhaallijnen en avonturen van Jamie en Ste. Een fan uit New Jersey heeft een E-mail archief opgezet, en hoopt daarmee nagenoeg alle inzendingen van eind 1996 tot heden samen te brengen.

Terwijl de onl-line deelname overwegend uit mannen bestaat, is de deelname (met name in verhaallijnen/fictie) door hetero vrouwen zeker ook aanwezig. Er lijkt een houding te bestaan die, zolang je maar van Beautiful Thing houdt, je in de gemeenschap wordt opgenomen. En dat is een gemeenschap die alle grenzen doet vervagen, of je nou uit een ander land komt, man of vrouw bent, als je al helemaal "uit de kast: bent en zelfs als je nog helemaal "in de kast" zit. In het bijzonder voor die laatsten is de Internet gemeenschap zeker een Beautiful Thing.
 

Geciteerde bronnen

Beautiful Thing Mailing List.
bt @highstreet.demon.co.uk
(Geraadpleegd op 30 Mrt. 1998).

E-mail Archief Pag 2.
http://www.geocities.com/WestHollywood/1159/arch2.html
(Geraadpleegd op 30 Mrt. 1998).

E-mail Archief Pag 4.
http://www.geocities.com/WestHollywood/1159/arch4.html
(Geraadpleegd op 30 Mrt. 1998).

E-mail Archief Page 5.
http://www.geocities.com/WestHollywood/1159/arch5.html
(Geraadpleegd op 30 Mrt. 1998).

E-mail Archief Page 8.
http://www.geocities.com/WestHollywood/1159/arch8.html
(Geraadpleegd op 30 Mrt. 1998).

Gastenboek. "Beautiful Thing."
http://www.netlink.co.uk/users/davie/beautiful-thing/
(Geraadpleegd op 30 Mrt. 1998)

"Waarom ik BT goed vind." Persoonlijke e-mail (3 Apr. 1998).

Gerelateerde bronnen

Harvey, Jonathan. Beautiful Thing: An Urban Fairytale. (stage play). London: Methuen Drama, 1994.

Harvey, Jonathan. Beautiful Thing: An Urban Fairytale. (screenplay). London:

Methuen Drama, 1994.
 

Vertaalfouten en spellingsfounten voorbehouden. Voor geconstateerde onjuistheden gelieve contakt op te nemen met de auteur van het originele document,
of met de vertaler: Andre Tromp. E-mail adressen staan bovenaan deze vertaling.

| ENGLISH | NEDERLANDS | DEUTSCH | FRANCAIS | ESPAGNOL | HOME | Dr. Drum's homepage |