Koning Burger in Creative Brainwave Website

Het prinsesje dat niet wilde huilen

Er leefde eens in een ver en deerniswekkend land een koning, koning Burger. Hij had een droevige dochter, prinses Tien. Ze was zo droevig, omdat ze nog nooit in haar leven gehuild had. Koning Burger maakte zich er grote zorgen om. Daarom had hij in het hele land aanplakbiljetten aangeplakt met daarop de tekst: 'Prinses Tien huilt niet. Welke man lukt het om haar huilgedrag te laten vertonen? Als het lukt, mag hij met haar trouwen. Met kleine lettertjes stond eronder: Lukt het niet, dan zal hij doodgeknuppeld worden.' Sindsdien waren 63 mannen doodgeknuppeld.
In een ander land, Afgangistan, hoorde Fred Oster, een arme zieleknijper, via via wat er met prinses Tien aan de hand was en wat de beloning was. Dat leek Fred Oster wel wat en vertrok. Bij het paleis aangekomen klopte hij op de deur. Een lakei deed open. "Meneer belieft", zei de lakei. "Meneer u wel", antwoordde Fred, "ik kom om prinses Tien huilgedrag te laten vertonen. Laat me erdoor." De lakei liet Fred erdoor. Met bordjes stond aangegeven waar de kamer van de koning was. 'Ga linksaf.' 'Ga rechtsaf.' 'Trap op.' 'Deze gang in.' 'Dit is een tekst op een bordje.' 'Deze deur in.' Ted kwam uit op een enorm grote zaal met in het midden twee tronen en een bijzettafeltje. Op de linkertroon zat koning Burger en op de allerlinkertroon bevond zich de huilloze prinses Tien. "Zo", meldde koning Burger, "weer een kandidaat die doodgeknuppeld wil worden?" "Nee", antwoordde Fred Oster hebberig, "ik kom uw dochter laten huilen." "Ga je gang", zei de koning. Fred trok z'n broek omlaag. Prinses Tien huilde. "Klaar", zei Fred Oster. De koning trok aan een touw waardoor er een maechanisme in werking kwam dat een bel luidde. Er kwamen vijftig lakeien binnen. "Neem hem mee", verklaarde de koning, "sluit hem op in de kerker zodat we hem morgen kunnen doodknuppelen." Luid protesterend werd Fred Oster weggedragen. "Maar vader, is dat nou niet een beetje onrechtvaardig?", vroeg de prinses. Ondertussen werd Fred Oster de kerker ingeworpen. Met een rechtvaardige klap werd de deur gesloten. Slechts het blaten van een schaap klonk door het getraliede raam. Midden in de nacht werd hij gewekt door een vreemd gezucht. Hij keek op. Bij het venster stond prinses Tien. "Meneer", zei ze, "mag ik u storen?" "Dat hangt er vanaf", antwoordde Fred filosofisch. "Ik ben erg dankbaar dat u mij heeft leren huilen. Daarom wil ik u helpen. Hier is een vijl." Een metalen geluid klonk door de kerker als aanwijzing dat er een vijl op de vloer gevallen was. "Veel succes", meldde ze nog en verdween. Fred pakte de vijl op, dacht na en viel weer in slaap. De volgende morgen werd hij gewekt door zeventig lakeien die hem naar de beul zouden brengen. "Nu komt de vijl te pas", wist Fred en begon de lakeien ermee te slaan. Die moesten erom lachen en Fred werd meegenomen. Onderweg kwam hij prinses Tien tegen. "Trut, waarom heb je me geen knuppel gegeven?!", riep hij haar toe. Eenmaal buiten moest hij op een plateau gaan staan. De beul stond naast hem. "En", vroeg koning Burger, "heb je nog een laatste wens?" Fred dacht lang na en zei toen: "Ja." "Wat dan?", vroeg de koning. "Dat ik word vrijgelaten." Zijn wens werd ingewilligd. Daar was Fred z blij om, dat hij zich uit dankbaarheid tch liet doodknuppelen. Zo was iedereen tevreden.
Stuur je eigen verhaal op en het wordt ongecensureerd geplaatst op deze website!

De volgende dag vierde prinsesje Tien haar verjaardag. Ze werd 96 jaar oud, de huwbare leeftijd.
Koning Burger sprak tot Mijntje: "Vrouw, ik vind dat we een man moeten vinden voor ons Tientje." "Okee, ik stem ermee in", antwoordde de koningin, "maar wie?" De koning zei: "Ik had gedacht aan prins Kartner van Zweden. Het is een Zweedse jongeman, altijd vriendelijk, nooit hatelijk, ik ben ervan overtuigd dat hij prinses Tien veel orgasmes en verzadiging kan geven." Mijntje was het ermee eens en ze lieten een bode per scooter uitsturen. Vijf minuten later kwam hij terug met een brief. Koning Burger las: "Ik ga ermee accoord om met uw dochter te trouwen, was getekend prins Kartner van Zweden." Koning Burger tegen de bode: "Goed, ga hem maar halen." De bode vertrok en kwam drie uur later weer terug met een brief. De koning las: "Ik ga ermee accoord dat de bode me komt halen zodat ik met uw dochter kan trouwen, was getekend prins Kartner van Zweden." De koning zei: "Okee bode, haal em maar." De bode ging weer weg en kwam drie kwartier later terug met de prins. Mijntje ging prinses Tien halen, ze zat op haar kamer duiven te melken. "Tien, kom je?" "Wat is er dan?", vroeg ze. "Je kunt komen trouwen, we staan allemaal te wachten." "Met wie moet ik dan trouwen?", vroeg prinses Tien uitgemolken. "Met... met... eh, hoe heet ie nou... met prins Faber uit Frankrijk!" "Nee, cht?", riep Tien gelukkig uit, "dat is mijn leverrover! Ik kom gelijk!" Ze rende de trouwzaal in. Daar stond prins Kartner uit Zweden al te wachten. Prinses Tien merkte niet dat dit niet prins Faber was omdat prins Kartner in het harnas was. Terwijl het tegenwoordig alleen nog maar een eer is om in het harnas te sterven, was het toen ook een eer om in harnas te trouwen. Ze ging naast hem staan. Priester Duys sprak: "We zijn hier allen bijeen voor een plechtig moment. Immers, het gebeurt niet vaak dat je zomaar met me naar bed wilt gaan. En trouwen is iets heel bijzonders, je geeft je leven aan de ander en dat is een kinderachtig, infantiel gedoe. Maar genoeg gedraald. Prinses Tien, neemt u hem tot uw echtgenoot? Zeg je ja natuurlijk, ik neem hem, ik vind 't best, of zeg je nou, van mij hoeft 't niet, neem 'm maar weer mee, ik wacht wel op een ander. Wat is hierop uw antwoord?" "Ja", liet Tien zich ontglippen. "Dus je neemt hem?" "Ja", sprak Tien. "Ja, nee, ik vraag maar, voor de zekerheid", zei priester Duys. "En jij, prins Kartner, hoe denk jij erover, jongen?" Prinses Tien zakte door de grond en zei: "Hoe zei u dattie heet?" "Prins Kartner", antwoordde de priester. "Dan sorry, maar de wedstrijd is afgelast", huilde Tien en vluchtte weg.
Stuur je eigen verhaal op en het wordt ongecensureerd geplaatst op deze website! Ingezonden stukken.

Terug naar de bron.