Talkradio
zoals 't hóórt
Unfinished Business Nieuws
Foto's: Frans Schellekens, Bas Wolven, Cindy Marler
Luistert en blijft gekluisterd! Voorheen Talkradio, straks Talkradio. Of Callradio, of Oinkradio. Hoe dan ook, praatradio zoals 't hóórt.
Er was eens een zender. De zender zond uit op de ontoegankelijke middengolf. Tussen de Mexicaanse honden door klonken de stemmen van
Willem de Ridder, Bart de Jongh, Frederique Spigt, Theo van Gogh, Beau van Erven Dorens, Diana Ozon, Eskimo, Rijk de Gooijer, Maarten Spanjer, Margreet Dolmans, Peter J. Muller, Theo Paijmans, Ivo Westerlaken, Robert Bulthuis, Maxim Hartman, Roel Karter, Fieke Vreeburg, Raoul Heertje, Jan Lenferink, Harry Mens, Di-Lan Sun, Wolf van den Hoek, Astrid Antonczyk, Cora Emens, Eddy Schekman, Paul van Liempt, Esther Gast, Willem Peltzer, Bas Weissenborn, Willem van de Steeg, BB, Christine van der Horst, Willie Das en Heleen Hartmans.
En dan heb ik het nog niet eens over de vele vaste 'inbellers' zoals daar waren
Albert, Sygurd Cochius, Theo Reet, Anneke, Max, Charles Dooijer, Gerbrand Visser, de kabouter in het vliegenbos, Maxim Hartman (dubbelrol), Elly uit Heerenveen, de heer Börger uit Rotterdam, Pjotr en Larie van der Koek (kan je wel zien, kan je wel zeggen).
De luisteraars hadden Talkradio boven het gehuil van de Mexicaanse honden getild en haar een plaatsje gegeven op de glasvezel; bijna heel Nederland had Talkradio als kabelzender.
Het aantal 'donateurs' was snel groeiende, de populariteit onder de luisteraars ongekend. Het Talkradio-virus bleek zeer besmettelijk en therapeutisch bovendien.
Talkradio kende zijn gelijke niet. Het was een gat in de markt, of liever, vulde dat. Het was de ideale zender om mensen te leren kennen, het kweekte begrip, bood een uitlaatklep en voor sommigen een uitweg uit een moeilijke situatie.
In september 1998 viel het doek. Talkradio bestaat niet meer. Zo lijkt het. Maar zowel presentators als luisteraars, beide groepen volledig buiten de besluitvorming gehouden, willen door. Talkradio bestaat dus nog steeds. Via internet ontstond er een enthousiaste emailgroep. Deze mensen willen maar één ding: dat Talkradio, in wat voor vorm of met wat voor naam dan ook, een nieuw platform krijgt. Daar hebben ze recht op.
Er zijn grote plannen voor een nieuwe praatradio en er is een hoop goodwill onder de luisteraars. Een tweede Talkradio kan rekenen op massale steun, een succesvolle start en een grote groep fans.
De presentators zwermen uit over de vele locale en nationale radiozenders, om te doen wat ze het liefste doen: radio maken. Sommigen met Talkradio-achtige programma's: luisteraars kunnen inbellen en vertellen. Dat men vaak zal refereren aan 'die goeie oude Talkradio-tijd' staat vast.
Ondertussen wordt achter de schermen gewerkt om de belangen en doelstellingen van de Talkradio-schokgolf te kanaliseren. Uiteindelijk doel: Talkradio terug in de ether.
Wie belangrijk nieuws heeft over The Continuing Story van Talkradio, laat het weten en het verschijnt hier voor wie het nog niet wist.
Er was eens een zender. De zender zond uit op de ontoegankelijke middengolf. Tussen de Mexicaanse honden door klonken de stemmen van
Willem de Ridder, Bart de Jongh, Frederique Spigt, Theo van Gogh, Beau van Erven Dorens, Diana Ozon, Eskimo, Rijk de Gooijer, Maarten Spanjer, Margreet Dolmans, Peter J. Muller, Theo Paijmans, Ivo Westerlaken, Robert Bulthuis, Maxim Hartman, Roel Karter, Fieke Vreeburg, Raoul Heertje, Jan Lenferink, Harry Mens, Di-Lan Sun, Wolf van den Hoek, Astrid Antonczyk, Cora Emens, Eddy Schekman, Paul van Liempt, Esther Gast, Willem Peltzer, Bas Weissenborn, Willem van de Steeg, BB, Christine van der Horst, Willie Das en Heleen Hartmans.
En dan heb ik het nog niet eens over de vele vaste 'inbellers' zoals daar waren
Albert, Sygurd Cochius, Theo Reet, Anneke, Max, Charles Dooijer, Gerbrand Visser, de kabouter in het vliegenbos, Maxim Hartman (dubbelrol), Elly uit Heerenveen, de heer Börger uit Rotterdam, Pjotr en Larie van der Koek (kan je wel zien, kan je wel zeggen).
De luisteraars hadden Talkradio boven het gehuil van de Mexicaanse honden getild en haar een plaatsje gegeven op de glasvezel; bijna heel Nederland had Talkradio als kabelzender.
Het aantal 'donateurs' was snel groeiende, de populariteit onder de luisteraars ongekend. Het Talkradio-virus bleek zeer besmettelijk en therapeutisch bovendien.
Talkradio kende zijn gelijke niet. Het was een gat in de markt, of liever, vulde dat. Het was de ideale zender om mensen te leren kennen, het kweekte begrip, bood een uitlaatklep en voor sommigen een uitweg uit een moeilijke situatie.
In september 1998 viel het doek. Talkradio bestaat niet meer. Zo lijkt het. Maar zowel presentators als luisteraars, beide groepen volledig buiten de besluitvorming gehouden, willen door. Talkradio bestaat dus nog steeds. Via internet ontstond er een enthousiaste emailgroep. Deze mensen willen maar één ding: dat Talkradio, in wat voor vorm of met wat voor naam dan ook, een nieuw platform krijgt. Daar hebben ze recht op.
Er zijn grote plannen voor een nieuwe praatradio en er is een hoop goodwill onder de luisteraars. Een tweede Talkradio kan rekenen op massale steun, een succesvolle start en een grote groep fans.
De presentators zwermen uit over de vele locale en nationale radiozenders, om te doen wat ze het liefste doen: radio maken. Sommigen met Talkradio-achtige programma's: luisteraars kunnen inbellen en vertellen. Dat men vaak zal refereren aan 'die goeie oude Talkradio-tijd' staat vast.
Ondertussen wordt achter de schermen gewerkt om de belangen en doelstellingen van de Talkradio-schokgolf te kanaliseren. Uiteindelijk doel: Talkradio terug in de ether.
Wie belangrijk nieuws heeft over The Continuing Story van Talkradio, laat het weten en het verschijnt hier voor wie het nog niet wist.
