Talkradio zoals 't hoort

Toekomstmuziek
van een radiostation
zonder muziek

Now we're talkin'!

De toekomst zond zijn golven uit naar het verleden en, resonerend met hedendaags ether, konden deze worden opgevangen, versterkt, gefilterd en gedecodeerd. Zo werd het mogelijk dat de eerste uitzending van Talkradio 2, die van start zal gaan op 1 oktober 2000 nu al kon worden opgevangen.

Nadat een gloednieuwe Talkradio-jingle wegfade, klonk er zacht geroezemoes en geschuifel van schoenen en toen:

Bart de Jongh: "Hèhè mensen. Het is zover. Dankzij een geweldig team van doorzetters, ik heb een respect voor die jongens, sta ik hier voor de mic, met een brok in m'n keel. Keien zijn maandenlang bezig geweest, achter de schermen, voor de schermen, ik weet niet wat, affijn, dat doet er niet toe, we zijn er weer. Ik ga er weer helemaal voor. Ik heb er een goed gevoel over. Dit station heeft kloten, om 't maar effe grof uit te drukken. Jongens, bedankt!"
Willem de Ridder: "Jampedampiedie, jampedampieda... Ziezo. Hè, heerlijk. Goeienacht beste luisteraars en luisterettes. Jawel. Het sprookje is uitgekomen, de spoken zijn verdreven, hoewel het nu, middernacht, toch echt spookuur is... Maar zoals je hoort, je verbeeldt het je echt niet, zijn we weer in de lucht. Het heeft even geduurd, oké, maar dat is een prima gelegenheid geweest om andere vreselijk leuke dingen te doen, nietwaar. En ook nu zal dat niet stoppen. Het leven is er om mateloos van te genieten en daar gaan we gewoon mee door. Heerlijk genietsnutten!"
Maxim Hartman: "Ja Willem, dank je voor het doorgeven van de microfoon aan mij. Kun jij weer aan je sigaar. Ik wil graag van de gelegenheid gebruik maken om de luisteraars op te roepen massaal te bellen naar dit station. En om gelijk met de deur in huis te vallen, heb ik meteen een onderwerp. Als jongen vond ik 't altijd zo lekker om aan de deurkruk te hangen en mezelf daaraan omhoog te trekken, met de deur tussen m'n benen. Dan hing ik daar zo te zwengelen in de lucht. Wie heeft dat ook gehad, of doet het nu nog, of kan dat nu niet meer, omdat als je ouder wordt te zwaar bent. Ik ben in ieder geval gestopt toen de scharnieren los gingen laten."
Theo Paijmans: "Jaja. He, dat is interessant wat je daar zegt over dat zwengelen in de lucht, want in Mexico is er een heuse UFO-golf aan de gang en zwengelen daar letterlijk tientallen schotels in de lucht. Ik zou luisteraars dan ook willen vragen als ze iets mysterieus' of onverklaarbaars hebben waargenomen aan de hemel, of misschien zelfs op de grond, om te bellen naar ons telefoonnummer."
Ivo Westerlaken: "Ik zou daar nog aan toe willen voegen dat ook niet-Mexicanen van harte welkom zijn."
Roel Karter: "En we hebben inmiddels de eerste, ik mag wel zeggen, historische luisteraar in de uitzending, Rien, kom er maar in Rien."
Rien: 'Ja goedenacht allemaal. Ik wil jullie feliciteren met de nieuwe zender en zeggen dat ik me nu niet meer hoef te vervelen. Het was wel gezond zonder jullie, je ging er wat vaker uit en zo, dan maakte ik lange boswandelingen, met vochtige herfstbladeren overal en vliegezwammen die de grond uitschoten en EEN KABOUTER MET EEN GROTE PIK MET H...tuut tuut tuut tuut tuut tuut..."
Eskimo: "Ongelofelijk hoe onze trouwe fans ons weer weten te vinden. Goeienacht luisteraar. Het is weer om opschudding verzocht en vannacht zijn we niet uit de oink te slaan. Ik ben net klaar met m'n Talkradio2-button en speld 'm, een heel plechtig moment kan je wel zeggen dat je kan zien, op de rug van Diana, zodat zij even gewoon door kan praten..."
Diana Ozon: "Welkom luisteraar. We hebben de duistere krachten weten om te buigen, de wapens weten om te smeden tot gereedschap, in de smeltkroes van internet, chatboxen, emailgroepen, websites en andere kanalen, moet je mij nou horen ik wordt er lyrisch van, die er uiteindelijk voor heeft gezorgd dat Talkradio terug is. 't Zweet staat in m'n handen, maar dat zal wel angstzweet zijn want Eskimo probeert nog steeds de scherpe naald van die button door m'n spijkerjack te douwen, kijk je wel uit, Eskimo?"
Theo van Gogh: "Landgenoten verenigt u. Het heil is geschied en een grote vreugde komt over ons heen want we zijn terug. Het aantal potentiële zelfmoordenaars was drastisch aan het stijgen, maar deze zender zal verlichting schenken aan deze armzaligen .Daarom, huppelt allen naar de keuken, draai de magnetron op tien en leg er uw hoofd te rusten in. Vader Theo weet wat goed voor u is."
Bart de Jongh: "HAHAHA! Theo, hou je mond eens, we hebben weer een beller."
Albert: "Hallo? Hoorde ik Diana's stem daar? Mag ik wat zeggen? Ik zal kort zijn, ja? Hallo... HALLO? Ja zeg, mag ik even? Moet je horen, die Linda de Mol, dat lieve kindje... Ja, luisteren jullie? Hebben jullie dat smoeltje gezien als ze die revolver trekt? Wat? Ja, Spangen. He nee, laat ik 't nou even duidelijk zeggen. Hoe die afgetrimde golden retriever van de Nederlandse televisie met haar gevoelige afwashandjes dat pistool betast, he, begrijp je wat ik bedoel? Hallo?"
Theo Paijmans: "We hebben nu een interessante beller aan de lijn die zegt een vrije-energie motor te hebben uitgevonden, klopt dat?"
Meneer Dooijer: "Nou ja, dat klopt, ik noem het liever een atoomdynamische motor, omdat het gebruik maakt van de bindingsenergie van atomen. Maar ik zal jullie feestje niet verstoren met teveel details. Laat ik u dit zeggen. Ik ben een schaker. Ik zet die stappen die nodig zijn om de wereld te laten kennisnemen met mijn vinding. Dat kan een maand zijn, 't kan ook tien jaar worden, maar... hallo?"
Ivo Westerlaken: "Sorry dat we u moeten onderbreken, maar er begint hier iemand te stofzuigen."
Theo Paijmans: "Mag ik u desondanks hartelijk danken voor u bijdrage en als u meer opzienbarende bijzonderheden aan ons kwijt wilt, bel ons dan vooral weer op ons bekende nummer. Ik hoop dat u me nog hoort, want ik geloof dat hier wordt schoongemaakt."
Peter J. Muller: "Ja zeg, de confetti kleefde aan je zolen, daar moest toch een einde aan gemaakt worden, zeg. En geniet toch van dat prachtige zoemende geluid van zo'n originele Miele-stofzuiger. Dat gaat toch jaren mee, dat zie je zo, daar hoef je geen expert voor te zijn, zeg. Zoals de stofzuiger thuis zoemt, zoemt hij nergens, zei mijn lieve moeder altijd, maar dit komt toch een eind in de buurt. En kijk toch naar die vrouwelijke lijnen van dat apparaat, daar word je als man toch wel stil van. Oh, we hebben een beller?"
Pinguïn: "Ik bel eventjes op om jullie van harte te feliciteren met jullie nieuwe radiozender. En dat ik heel blij ben voor jullie en ook voor de lieve luisteraars. Ik was net aan het mediteren, niets bijzonders hoor, maar ik voelde duidelijk een warme energie in m'n buikchakra opstijgen en dat is een positief signaal. Daar wou ik het graag even bij laten. Misschien bel ik straks nog even terug, maar ik wil de lijn niet bezet houden. Groetjes!"
Frederique Spigt: "Hèhè, poeff! Hahahaa, sorry hoor mensen, tsjonge jonge wat een avond. Ik kom net van een optreden en m'n stem is zo rauw als een stuk paardebiefstuk. Praten jullie door, dan kan ik op adem komen en effe een sigaretje roken. D'r is toch een beller nu. Anneke, zie ik op de monitor."
Anneke: "Van harte. Heel veel geluk. Ik heb jullie gemist. Daarom heb ik een gedichtje gemaakt.
Daar staat m'n radio
Het is nog niet zover
Komt de zender niet van start
Dan niet getreurd
Want loop ik een straatje om
Dan kom ik terug en hoor plots
De stem van Roel.... en Bart.

En daar wou ik het bij laten."
Christine v.d. Horst: "Is er niet iemand die een love-gedicht heeft gemaakt? Over mij bijvoorbeeld, bel dan snel op dan maken we er een gezellige lovetalk-happening van. Ah, een beller."
Pjotr: "He Ozon! Wat een trip! Ongekend! Ik heb de radio hier op tien, doe ik anders nooit zonder muziek, maar voor jullie maak ik een uitzondering. Groeten aan Eskimo. Komen jullie nou elke nacht? Jullie hebben wat in te halen. Gaaf gewoon, ik sta hier te spacen, niet normaal!"
Sygurd: "Ben ik in de uitzending? Wat? Nu pas? Oh, dan hebben jullie m'n Talkradio-compositie gemist die ik net op m'n fluit speelde. Nou ja. Hoeveel dagen zijn jullie weer aan het uitzenden? Want ik kreeg veel reacties op straat. Ik ben zelfs een keer van m'n diner weggehaald, toen ik zat te eten in een restaurant hier in de buurt, door een fan van jullie. Is het nummer van jullie nog hetzelfde als toen? Want ik heb zelf niet gebeld nog, ik ben gebeld. Maar als jullie nog interesse hebben, ik kan dat Talkradiodeuntje nog wel even spelen. Praten jullie anders maar door."
Josiene: "Beste, lieve mensen. Ik ben zo blij voor jullie en voor al diegene voor wie Talkradio een strohalm betekende. Het was met de eerste Talkradio alsof je een grote familie was, en ik hoop dat dat gevoel ook nu weer zal ontstaan. Vooral voor die mensen voor wie Talkradio zo'n beetje het enige contact met anderen betekende. Jullie acceptatie betekent een laagdrempelige uitnodiging voor mensen die het moeilijk hebben. Veel liefs."
Max: "Hebben jullie m'n fax ontvangen? Ik kan hem wel voorlezen, maar dan had ik net zo goed niet hoeven te faxen. Veel succes van Maxi di Faxi!"
Eddy Schekman: "'t Is jammer dat 't niks geworden is met Business Nieuws, maar dat lag meer aan de beleidmakers dan aan het format. Actuele beursberichten, non-stop, dat ligt nog steeds goed in de markt. En voor de luisteraars met een bescheiden aandelenbeurs heb ik goeie berichten, er komt misschien weer een beleggingsclub, maar daar ben ik nog over aan het onderhandelen. Succes jongens."
Gerbrand: "Heee jongens!! Ja en meisjes natuurlijk! Geweldige actie! Ik kom net terug uit de States dus er is me kennelijk wat ontgaan want ik dacht: dat Talkradio komt nooit meer. Ik had het ook zo druk in de States, wat ik daarnet al zei. Je wil het niet geloven hoe makkelijk die mensen daar te beduvelen zijn. Je kunt in sommige states makkelijk 't verhaal op hangen dat de euro hier al ingevoerd is. Daar maak je indruk mee, met die euro, die heeft daar best wel een status, en ik kon zo al m'n Nederlandse tientjes omruilen alsof 't tien euro was! Je wil het niet geloven, maar 't is echt gebeurd! Ik ben daar gewoon in twee weken tijd binnengelopen! Bescheiden hoor, maar toch. Maar fantastisch, jullie terugkomst! Kiep up de koet wurk!"
Astrid: "Hoi mensen. Geweldig hoor! Na al die loftuitingen zal ik 't niet te lang maken. Ik heb 't wel zien aankomen, hoor, er was een prachtige Jupiter-Saturnus conjunctie aan de gang en in de horoscoop van de oude Talkradio staat die in het achtste huis, het huis van geboorte en wedergeboorte en dat zegt 't wel. Groetjes ook aan Willem en Diana en Eskimo en iedereen daar. Ik had er graag bij willen zijn, maar ik heb morgenochtend de eerste uitzending bij Wolf en ik wil me nog voorbereiden. Dag!"
Wolf: "Dag Astrid, en tot morgen. Ja luisteraars, morgen is er weer een vragenvuur met Astrid als special guest om maar in de trend van Gerbrand te blijven. En veel aandacht voor een nieuw kruidenmengsel met als voornaamste bestanddeel de fijngemalen schors van een tropische oerwoudboom en dit middel zou de Viagra-pil waarover zoveel te doen is geweest wel eens kunnen vervangen. Maar wie meer daarover wil horen, moet vooral morgenochtend luisteren."
Margreet Dolman: "Mmm, daaag lieve poppekindjes. Zijn jullie een beetje bekomen van die schurkachtige, VLEGELACHTIGE ONBESCHOFT BRUTE KLOTERIGE KUT-HANDELSWIJZE VAN DIE GELDDUIVELS VAN EEN DIRECTIE DIE DE VORIGE TALKRADIO GEWOON VERMOOOORD HEBBEN!!!! MET EIGEN HANDEN DE NEK OMGEDRAAID HEBBEN!!!!! Mmm, hihihi!"
Fieke Vreeburg: "Mmm, ja. Dat was ook wel erg allemaal. Ja. Nou, ik geloof dat het met deze directie wel meevalt hoor. Jaaa, wees daar maar niet bang voor, dat zit wel goed. Mm, ja."
Bart de Jongh: "En daarmee moet er weer helaas een einde komen aan het eerste uur van Talkradio 2. We hadden nog veel meer mensen voor de microfoon willen brengen, maar daarvoor ontbrak de tijd en de plaats, want de studio is gewoon te klein. Op een niet-commercieel budget ingericht, HAHAHAA! Goed. Fijn dat jullie er weer zijn. Tot horens. Blijf bij jezelf."

Het apparaat werd uitgeschakeld. Ligt de toekomst vast? Dan klinkt bovenstaande binnenkort uit uw radiospeakers.

P.S. De datum van uitzending en alle uitspraken zijn volkomen uit de duim gezogen.




Waren de luisteraars ozonnauten?

Onopgeloste raadsels uit het verleden
Erik van Denken
Eerste druk, 35 novokter 2214
Hoofdstuk XIII
Hoofdstuk XIV
Hoofdstuk XV
Hoofdstuk XVI

Hoofdstuk XIII

200 jaar oude radio? - Voorhistorische zonnecellen? - Hoe oud is poëzie? - Versteende getuigenissen - De mythologie van radiogolven

Kregen onze voorouders bezoekers van voorbij de ozonlaag? Voordat op een dergelijke vraag een duidelijk antwoord gegeven kan worden, zullen wij eerst de oeroude lagen vette aarde moeten afgraven. Het verbijsterende resultaat van een dergelijke actie kwam van archeoloog/theoloog Paijmans, die op het plateau van Gizeh, niet ver van de te grote piramide van Cheops, de versteende overblijfselen van een prehistorische cultuur aantrof, gebaseerd op communicatie via ethergolven. Een volkomen intacte, doch ernstig versteende etherio (of 'radio' volgens grotschilderingen) werd na het wegborstelen van droog zand blootgelegd. Was dit het werk van primitieve inboorlingen? Of moeten wij ons beeld van de prehistorie drastisch aanpassen? Hier leek sprake te zijn van verregaande inmenging van ozonnauten in leven en werken van onze verre voorouders.
Deze etherio, voor honderden jaren verscholen in de diepe duisternis der geheime aardlagen, werd opnieuw in daglicht gebracht, waar de stralen van de Zon de zonnecellen reactiveerde. Het geheel trad in werking en zette de laatste resten prehistorische ethergolven om in hoorbaar geluid. Deze golven, die vele decennia rond de aarde moesten hebben gecirculeerd, kaatsend tussen ozonlaag en biosfeer op zoek naar een etherio afgesteld op een frequentie van 1.395.000 trillingen per seconde, vonden eindelijk vervulling in het hier-en-nu van onze cyberlogische knalfuifmaatschappij.
Voor het verbijsterde gehoor der aanwezigen vonden poëtische woorden vorm, prikkelden de gehoorschelpen, voordat ze als steen ter aarde stortten. Een laatste ruis verging tot gruis en toen was het op. Door onverklaarbare redenen was dit voorhistorische ras gestopt met uitstralen op deze frequentie.
Archeoloog/theoloog Paijmans schetste zijn verbazing als volgt: "Het was alsof ik een vorig leven terugluisterde. Een grote natuurramp moet deze zender verwoest hebben. Iets anders kan ik me niet voorstellen. Commercie is immers een modern begrip."

Hoofdstuk XIV

De Bijbel spreekt - Stemmen uit het verleden - Het getal van de mens - Nieuw licht op eeuwenoude teksten - Etherio een prehistorische radio?

Een verbijsterende nieuwe vertaling werpt nieuw licht op eeuwenoude teksten, die voorheen als 'mythologisch' en 'mystiek' werden bestempeld. Doch in dit nieuwe licht geven de teksten aanwijzingen en een leidraad voor ons huidige moderne bestaan. Oordeelt u zelf.

"En ik hoorde stemmen en hoor, op de grond stond een etherio en het sprak. De aanblik van deze etherio was schitterend als turkoois. Aan de voorzijde bevond zich een rad dat kon draaien en stilstond op een getal. Wie wijsheid heeft, stemt af op dit getal, want dit getal is het getal van de mens en het bedraagt 1395. En ik hoorde de etherio spreken en hoor, daar waren stemmen van verre als van dichtbij. Zijn ethergolven waren hoog en ontzagwekkend. Als de golven lachten, lachte de etherio en als de golven zwegen, zweeg ook de etherio. Als het rad naast het getal stond, was er de donder en het geraas, doch als het rad het getal aanwees, waren er de stemmen helder als water.
Toen kwam de nacht, en de stemmen werd verteld te vluchten, vanwege de ongerechtigheid die zich over de etherio zou ontfermen. "Vlucht en zie niet om. Sta nergens stil, doch vlucht naar het gebergte." In groot geween vanwege het onheil dat hen aangedaan was, vluchtten de stemmen naar het gebergte. Hier bleven de stemmen één tijd, twee tijden en een halve tijd. Zo bleven zij buiten het bereik van het monster, dat zich meester had gemaakt van het getal 1395.
Toen kwam de dag. Een stem sprak, groot was zijn gezag en gebulder klonk door de bergen, sprekende tot de stemmen in het dal en zijn woorden waren als die van een engel en men luisterde naar zijn woorden en luister, hij sprak over een nieuwe etherio en een nieuw getal. "Staat op, mensenkind en keert terug naar uw huizen, want een groot heil is geschied. Een nieuwe etherio zal spreken, tot heil en zegen van al die zich het getal 1395 herinneren en haar niet misbruikt hebben."
En de stemmen keerden terug en een tijdperk van grote vruchtbaarheid kwam over de mensheid."


Hoofdstuk XV

Etherio tentoongesteld - Hypnotische zelfontdekking - De stem van de etherio - De komst van de cyberlogische knalfuifmaatschappij - Geschiedkunde avant la lettre

De etherio (‘radio’ volgens grotschilderingen), in 2213 opgegraven uit het droge zand der Gizeh-woestijn, staat tegenwoordig opgesteld in het Egyptologisch museum te Berlijn. Voor het verbaasde oog van Nefertete, een van de pronkstukken van de collectie, werd de prehistorische radio in een kogelvrije vitrine geplaatst. Het borstbeeld van Nefertete viel van haar voetstuk, nu de etherio alle aandacht opeiste. Etherio-adepten vanuit de gehele wereld trokken langs de vitrinekast om het wonder in ogenschouw te nemen en de prehistorische radiostilte met eigen oren te beluisteren. Neo-age aanhangers veronderstelden dat de etherio nog steeds in werking was en de stilte een symbolische daad van de prehistorische mens betrof. Sceptici daarentegen vermoedden dat dit prehistorische ras ooit het uitstralen had gestaakt, omdat zij een natuurverschijnsel als goddelijke afwijzing hadden geïnterpreteerd.
Archeoloog/theoloog Paijmans, een van de weinige oorgetuigen van de prehistorische uitstraling, ging in regressiehypnose om eventueel subliminaal opgevangen zintuigprikkels te herontdekken. Een archeologisch avontuur in eigen psyche, volgens eigen zeggen. Maar er werd te diep gegraven en de archeoloog kwam terecht in een vorig leven. “Ik bevind me in een ruimte”, sprak hij, “voor mij een primitieve luchttrillingsmeter. Ik begin te praten. Ik heb het over het wonder van Fatima, de lijkwade van Turijn, antizwaartekrachtsmachines, de grijzen, vliegend servies, graancirkels, de te grote piramide van Cheops, legendarische mythen en mythologische legenden.”
Uit deze overvloedige opsomming mag blijken dat de prehistorische mens niet alleen zeer nieuwsgierig was, maar bovendien zijn tijd ver vooruit. Zijn vooruitstrevende geest zou de bakermat blijken voor een evolutionaire kwantumsprong en ons brengen waar wij nu zijn. Maar theoarcheoloog Paijmans vervolgt: “Ik blijf praten. Ik heb het over wereldwonderen, zeven in getale, en sta elektronisch in verbinding met mijn toehoorders, die er zelf ook veel vanaf weten. Er komt steeds meer terug in mijn regressieve geheugen. Ik zelf ben de uitzender, de stem van de etherio. Zijn naam? Talkradio. Zijn kenmerk? 1395. Zijn toekomst? Mistflarden doemen op. Ik word misselijk… mag ik een glaasje water?”
Het duurt even voordat de precaire regressietoestand hersteld is. “De toekomst bestaat niet”, gaat Paijmans verder, “het is niets dan een weerspiegeling van het heden.” De hypnotiseur prevelt spreuken en woorden als ‘niet zo filosofisch’ en ‘ga door’. Paijmans hervat: “De toekomst van de etherische uitstralingen van Talkradio hing af van onbestuurbare factoren zoals mode, politiek, kometen en treinen. Maar na het begin van de 21e eeuw brak de cyberlogische knalfuifmaatschappij aan. En Talkradio speelde hierin een hoofdrol… ja… ik zie het nu duidelijk… Talkradio kwam terug.” Een flauwte overviel de theoarcheoloog en hij werd weggedragen. Maar zijn woorden waren opgetekend. Geschiedkunde avant la lettre!



Hoofdstuk XVI

Buitenaardse radio - Het zwijgen doorbroken - Fatale fout of magnetisme? - SETI's doel bereikt - Contact binnen handbereik - Versleten geluid - Zwijgende zenders

In de zomer van 1999 kwam het bericht. Jarenlang had men de hemel afgespeurd. Statistici hadden het voor ons uitgerekend: het heelal zou GONSEN van leven. Alleen de praktijk was nog nodig om de verbijsterende cijfers te bevestigen. Een uitputtende speurtocht werd gestart. Nog nooit hadden de sterren zo gezwegen. Het luisterende oor, een constructie even groot als onze planeet, bestaande uit roestvrijstalen radiotelescopen, verdeeld over de wereld, maar verenigd in glasvezel, had een oorverdovende stilte opgevangen. De mensheid zwom in een oceaan van eenzaamheid. Maar eens moest er iets opdoemen aan de zwarte horizon, iets opduiken uit die donkere oceaan. Niets was zo vanzelfsprekend en ongelooflijk tegelijk. En zo geschiedde. Een astronoom van het SETI-project, Search for Extra-Terrestrial Intelligence, vertelde:
"Uit de diepe duisternis van het Al kwam deze stem... De stem was als die van een operazangeres, de compositie als een aria. Galmend in de lege akoestiek van het heelal baande haar roep in radiogolven zich een weg door licht en materie, duizelingwekkend oud, en beschadigd door ruis en tikken, littekens van geëxplodeerde sterren, vergane werelden en buitenaardse volkeren, in de vergetelheid God aanroepend. Ik hoorde deze Koningin van de Nacht en stond ademloos, roerloos, terwijl haar stem en het universum om mij heen roteerde, als om een ondenkbaar multidimensionele as. De ouderdom van haar stem was niet te schatten, noch haar schoonheid. Maar zij was er, op haar met sterren versierde troon, heel groot en heel ver en niemand wist waar vandaan. Neutronensterren waren de ruis, zwarte gaten de stiltes, supernova's de pitten in dit ethervinyl waarvan een aardse diamanten naald, de radiotelescoop, nu de diepe groeven aftastte. Een diepe heimwee maakte zich van me meester, toen ik uit het open raam in de richting zag die de telescoop aanwees. Een zwakke ster, flakkerend als een stervende vlam in de wind van de nacht, bereikte m'n netvlies en m'n hart. En ik wist: dit was de wereld die het contact met de aarde had gevonden."
De band werd teruggeluisterd, maar er was niets geregistreerd. Een magnetische storm had het signaal weggeblazen of een technische fout was fataal geweest. Opnieuw werd de antenne gericht op de ondergaande ster. Ze zweeg.
Niemand dan de astronoom heeft het ooit gehoord. Niemand dan de astronoom kan het vertellen. Maar de astronoom zwijgt. Hij zwijgt als de ster, nu gedoofd, en roterend als een zwarte danseres op het toneel terwijl het doek valt.